دوستانی دارم بهتر از آب روان ...

بعضیا به دنیا میان تا بعضیای دیگه بتونن این دنیا رو ، زیبا ببینن. اگرچه که "فاصله تجربه ای بی هوده است" ولی این بیهودگی باعث نمیشه که بعضی حس ها از بین برن یا حتا کمرنگ بشن.
نه
این فاصله ، با همه ی خر بودنش ، با همه ی آزاردهندگیش، نمیتونه کاری کنه که به این حس خوب ِ آشنایی خدشه ای وارد بشه .
دوستایی که وبلاگ به من داده ، رفاقتایی که از این دنیای مجازی ، واقعی و دیداری شد ، چیزیه که باعث میشه از ته دل خوشحال باشم. حس رضایت و خوشنودی از اینکه هستن کسایی که میتونیم باهم روابطی داشته باشیم ، فارغ از جنسیت و سن و سال و شهر و مکان . روابطی که بر پایه ی "رفاقت" و "اعتماد" شکل گرفته. و اینا چیزاییه که میتونه تا سالها ، و شاید تا همیشه روابط رو محکم و زنده نگه داره.
چقدر خوبه که هستین :)

خداوندخدا عاشق است...