هوای گریه با من ...

همیشه بعد از سفر باید حالم گرفته بشه

همیشه باید حالمو بگیرن

همیشه خودمم حال خودمو میگیرم

هی تحمل میکنم هی میگذرونم هی میخندم تا آخرش ...

دلم جور ناجوریه

لعنت به تنهایی که نمیدونم کی میاد سراغم

دلم آغوش بی دغدغه میخاد ...

تا این بغض لعنتی رو خالی کنم ...

سرم شونه هاتو میخاد ...

کجایی لعنتی ...

یک و سی و پنج دقیقه/ریپیت هاموک