تجاوز به جسم/روح/فکر ...

کجایی خدا
کجایی که اینجا انقد مزخرف و غیرقابل تحمل شده
که هر لحظه هرلحظه هرلحظه اتفاق ناخوشایند و دردناک میشنویم و میبینیم
چه میکنی که یکم سر ور سامون نمیدی به اینجا
مشغول کدوم دنیای دیگه ای
چرا انقد صبوری؟؟؟ چطووور انقد صبوری؟؟ میفهمی اصلن؟؟ میبینی؟ که چیییی میگذره تو این خراب شده؟ اگه میبینی و هیچکاری نمیکنی، دیگه باید ازت دست بشورم . دیگه باید بیخیالت بشم.
. اینکه عصبانی ام ناراحتم ، بخاطر اینه که هنووووز امید دارم بهت
هنوز میخام ازت که ...

باور کنم که میبینی و میفهمی ؟ انقد بی رحمی؟؟ انقد بی تفاوت؟
نمیدونم
نمیدونم
کاش نباشی
کاش همه ی این امیدها و دعاها و زجه ها و ناله ها الکی باشه
کاش بعدن بفهمیم که نبودی
اونموقع دلم نمیسوزه
اونموقع میگم هرچی بود خودمون بودیم
میگم کسی نبود که بتونه کاری کنه ، و نکرده
کاش نباشی

خسته و غمگین و ناراحت و عصبانی و خشمگین و دردناکم
بخاطر دردهای ریز و درشتی که تو دل تک تک آدما هس
تو دل زن ها
بچه ها
بخاطر نامردی ها و حیوون بازی های بعضی آدما
خستم
غمگینم

و فکر میکنم به کسی که اون قالب رو ساخته. یه کادر ساده، چهارتا انگشت که ازش آویزونه و یه نفر که پشت ِ کادره. و داره میفته شاید، و کیه که نجاتش بده؟ (قالب وبلاگ رسول)
فرداشب: عجب ! که اینطور ! مرسی قالبساز :)))